i patrzę na swoją twarz
raz widzę dobro
a raz zło
raz światło dnia
a raz noc
i patrzę tak bez życia
bo oczy jakby martwe ...
i krzyczę na cały głos
tak niewyraźnie
odchylam się
i zmieniam perspektywę spoglądania
a różnic wielu nie ma
bo to jednak wciąż moja twarz
uderzam w lustro i ranię dłoń
ranię twarz i myśli też
nie ujrzysz uśmiechu
i łez radości mej
i patrzę na ciemną krew
jak wino osłabia mnie...
zamykam świata drzwi
samotnie idę śnić
odwrotnie piszę historię snów o wojnie dusz...
i patrzę na swoją twarz...
bo główną rolę gram ja...