Żniwiarz czerni płachtą skryty
Co przybywa w martwej ciszy
Otchłań skrywa pod kapturem
Czarną dziurę
I wysysa nam spojrzenie
Te ostatnie i te pierwsze
Ścina łąki dusz bezkresne
Rozmywając się w powietrzu
Brnie przez wieczność
Przez pustynie
Wlekąc dusze zawsze młode
Brnie przez chmury pełne dymu
Zlane łzami tych co żywi
Biczowany przekleństwami
Własną klątwą obarczony
Budzi cisze
...martwą cisze...
nie w czas...

07.02.2012