Choć mi Maryja słów Anielskich nie puszcza z paszczy mojej,

Ani Bóg sam otworzyć nie daje dla nich duszy Twojej,

Wiarą opiewam głosek tych potoki,

By niczym dynamit rozpedziły w sercu Twym rozmyślań tłoki,

abys widział co i ja widzieć chciałem,

i abyś zrozumiał to co dać Ci spróbowałem,

Byś docenił jak trudna to zabawa,

pisać słowa co roztopią smutki niczym lawa.