Resztki oddechów uciekły kominem

Jak ? - może z dymem

Słońce już nie szkli wybitych okien

mija je bokiem

Po kątach jeszcze

czai się śmiech dzieci

zanim przez drzwi wyrwane

w niepamięć uleci

w ubitym lustrze nieobecne twarze

fragmenty zdarzeń

W gazecie kiedyś była notatka

spłonęly dzieci ojciec oraz matka

W pół pusta szafa podpiera ścianę

Obrazek święty płacze amen - amen

i nawet szpaki się, tu nie zlatują

spalone wiśnie zbyt gorzko smakują

Jeszcze ta wierzba przed domem

też płacze - już nie zobaczę

już ich nie zobaczę

Obok koparka maszyna zniszczenia

z ziemią chce zrównać

ostatnie wspomnienia