Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Wilki w blasku księżyca
Siedzimy przy ognisku,
Pełnia księżyca na nieboskłonie.
Dwa samotne wilki.
Dwaj starzy przyjaciele.
Jeden za drugiego w czeluści otchłani,
Wejdzie i da się wchłonąć.
Dwóch wojowników,
Obaj przeżyli ból Serca.
Rozumiemy gesty,
Wierni sobie.
Ogień się dopala,
A w nim resztki goryczy sumienia.
Pora odpłynąć w wyobraznie,
O świcie pora w drogę.
Napisane przez
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Księżyc i krew Noc nastała, Cisza i głos nocy. Wiemy gdzie ma leże, Uderzymy razem. Podpaliłem lont i rzuciłem, Rozbłysk fontanny ognia. Wyskoczył z jamy, Klinga błysnęła w świetle...
