Już rozpoznaję Cię po krokach.
I po nierównym oddechu.
Po urywaniu w pół słowa.
Choć nie ma żadnego pośpiechu.
Zabłąkałam się w Tobie do końca.
Moje serce przy Tobie już kona.
I choć uciec chcę przed tym wszystkim.
Witają mnie wciąż Twe ramiona.

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Już rozpoznaję Cię po krokach.
I po nierównym oddechu.
Po urywaniu w pół słowa.
Choć nie ma żadnego pośpiechu.
Zabłąkałam się w Tobie do końca.
Moje serce przy Tobie już kona.
I choć uciec chcę przed tym wszystkim.
Witają mnie wciąż Twe ramiona.
Napisane przez
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Jesteś inny, Inny niż myślałam. Nie tym człowiekiem, którego poznałam, Nie tą osobą, którą pokochałam, Nie tym wspomnieniem, które pamiętałam.. Moją drogą podążam sama, Myśląc o...
Kim dla Mnie jesteś? Nie wiem Jeszcze... Układam te puzzle powoli W obraz cały Jesteś jak orzeźwiające powietrze Nie widze Cię A wiem Że przy Mnie jesteś Wrastam w Ciebie Jak w...