Jest tam ławeczka tam pod osiną

gdy zapadł zmrok szczekały psy

Tam się spotykał ze swą dziewczyną

gdzie o przyszłości śnili swe sny

Lecz przyszły różne losu zamiecie

złe naszły czasy i ciężkie dni

I wiatr ich rozwiał po całym świecie

bez pożegnania bez jednej łzy

Długo tak żyli w odległych światach

tęskniąc za sobą przez wszystkie lata

Do tej ławeczki tam pod osiną

gdzie im szczęśliwie kiedyś czas płynoł

On w końcu wrócił po poniewierce

do stron rodzinnych gdzie jego serce

A wciąż zadawał sobie pytanie

czy na ławeczce ją tam zastanie

Ona też wzięła swoje manatki

gdzie miała groby ojca i matki

Chciała być znowu tamtą dziewczyną

na tej ławeczce tam pod osiną

Słońce już zaszło szczekały psy

w powietrzu ciągle pachniały bzy

Tam do ławeczki gdzie ta osina

z prawej szedł chłopak z lewej dziewczyna

Przyszłaś kochana - przyszłam kochany

lecz tu się właśnie otwarły rany

Siedzieli długo prawie bez słowa

na jego piersi była jej głowa

Do tej ławeczki tam pod osiną

nie przyszedł chłopak z tamtą dziewczyną

Czas ich postarzał co tu się łudzić

tam przyszło dwoje już starych ludzi

On posiwiały na twarzy blizna

to juz nie chłopak to już męzczyzna

Jej wzrok przymglony i twarz już nie ta

to nie dziewczyna to już kobieta

I to spotkanie zamiast ich złączyć

zaczęło w sercach obu jady sączyć

Że wszystko przepadło że lata stracone

ona była wdową on kiedyś miał żone

Rankiem ich znalazł ktoś przytulonych

serca im pękły nie mogąc znieść

Tych dawnych marzeń i lat minionych

to dla nich właśnie jest moja pieśń

Mówią że czasem gdy noc pogodna

choć zmrok z gwiazd blaskiem mogą wzrok łudzić

Lecz gdy się trafi chwila dogodna

ujrzysz ławeczkę i cień tych ludzi