Chyba

chyba już się nic nie zdarzy

bicia serca sensu brak

czas tka białą sieć na twarzy

przemijania zwykły znak

dzień znów fiaska piętno niesie

strąca chęci w ciemny byt

czarny szpaler brzóz przy lesie

droga pełna zimnych płyt

w walce siebie sam pokonał

kwili w szafie niczym ptak

wyrok ludzki kat wykonał

pętli znamię krwawy znak

drogi koniec już się jawi

futro druha ściskam wraz

dzień wczorajszy gardło dławi

ruch zastyga niczym głaz

GRAHAMOZA