Ściskam w dłoniach ostatnie pocałunki.

Zbieram rozsypane po ziemi dni porzucone przez nas.

Nie ma podziału na dobre i złe.

Teraźniejszość jaką zastaliśmy jest cudownie męcząca falą wspomnienia .

I cóż my? Dokąd uciekniemy przed sobą?

By nie starczyło nam sił na chwilowy powrót.

W tym dniu ponownie się dotknęliśmy,

W tym dniu przeze mnie przeklętym.

Dlaczego?