Czy naprawdę wiesz dokąd zmierzasz

gdy ranisz opuszki człowieczeństwa

wspinając się konarami narożnych

gabinetów

nie zauważasz że gnasz na przełaj

przez kornikowe labirynty...

Czy naprawdę będzie cię stać aby płacić

oświeceniem piedestału

zbudowanego nad ciałami z odcieniami

sumienia

gdy podeszwy przestaną izolować

zrozumienie od zniszczenia...

Czy naprawdę poczujesz się zwycięzcą

jeśli upragniony Everest zdobędziesz

usypawszy go wpierw

ze strawionych ogniem wartości

grzebiąc po drodze wszystkie dłonie

mogące podać wodę

abyś przelknął gromadzący się w gardle

proch...

Czy naprawdę wytrwasz do końca w ułudzie

że w historii przetrwa twoje imię jak dziś

powleczone złotem

gdy niczyja pamięć nie zapisze go w niej

ludzkim alfabetem...