Mój Ty Kloszardzie

majątek w lombardzie

z kochankiem przegrałeś żonę

Dziś na ulicy tak po próznicy

złe dni Twe nie policzone

wszak Tobie to już bez różnicy

W kasynie żeś przegrał samochód

dom też straciłeś i dusze

Twój całodzienny dochód

złom i butelka może kilka puszek

Co teraz z dziećmi Twoimi jest

bo przecież była ich czwórka

Ze smutkiem ludziom przyglądasz się

minął Cię syn a może córka

Piwnica schody jakaś altanka

tam Twoje jest legowisko

A przecież kiedyś tak dobrze było

pytasz gdzie teraz to wszystko

Ja nie osądzam dlaczego tak

dlaczego tak nie inaczej

Nad Twym barłogiem pochylam się

Ty śpisz a ja nad Tobą płaczę

Zawiódł Twój kraj system i rząd

z tąd Twoje życie tułacze

Nie każdy z nas potrafi iść

lub z kolan się ciągle podnosić

gdy Cię oszukał bank urząd i sąd

Jak głowę wciąż w górze nosić

Ja nie osądzam dobryś czy zły

bo widzę tylko człowieka

Wszak nie potrafię przewidzieć też

co jutro gdzieś na mnie tam czeka

Więc gdy Cię kiedyś spotkam nie minę

grosz dam bo jesteś w potrzebie

Chyba że powiesz żeś jego Duch

bo tamten już odszedł od Ciebie

Wtedy poproszę Boga co w niebie

chć o krótkotrwałe przymierze

Pewnie nikt inny więc chociaż ja

za Ciebie zmówię pacierze

Lecz puki dziś trwa to życzę Ci

nadzieji i siły przetrwania

niechaj odejdzie ten Twoj los zly

a na noc błogiego posłania