Gdy śmierć była blisko,

Gdy głosy uchodziły.

Szeroką drogą,

Nadjechał Eryk z jazdą,

Ściął dwóch.

Najemnicy,rozjechali,

Żołdaków jak robaki.

Uciekają w popłochu,

Ich wódz pierwszy.

-Dziękuje Eryku.

-Nie musisz,pogonie ich dalej,

-Ruszaj.

A wy już swoje zrobiliście.

Proszę sprawce domostwa.

Bronce ludzi.

Jesteście dzielni.

Sam jak wiatr,

Ruszyłem po Barry.

Barry,widzę Ją,

Wywlekli Ją z domu.

Puściłem strzałę,

Padł jeden.

Zabić go!

Puściłem następną,

I jeszcze jedną.

Wyciągnął miecz,

Chce Ją zabić!

Strzała poleciała,

Jest już snem.