Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Opowiadania

Królestwa Wojny i Pokoju:Obóz najemników

Patryk
Patryk
26 sierpnia 2019·1 min czytania

Ciemny las,

Zło wrogie cienie,

Czarne kruki,

Unoszą się nad lasem.

 

Widzę namioty,

Konie rechcą,

Pełno zła.

 

-Ktoś wy?

Rycerze-odpowiedziałem.

Czego rycerzyki szukają?

Stanął wielki jak kłoda.

 

Żołnierzu,

Ja wasalem nie będę,

Rigen atakuję,

Wiem -odezwał się krępy.

 

Pracuje dla nich z kompanią,

Odjedziecie bo zabić będą musiał.

 

My ciebie,

Wszedł z tłumu,

Krasnolud z toporem.

-Tknij tych rycerzy,a zabije.

 

Patrzyłem,

Co się stanie.

 

Zabić ich!

 

Krępy ruszył z ludźmi,

Krasnolud rozłupał jednego,

Jak skorupę orzecha.

 

Okrzyki wypełniły las.

Krasnoludy powalały,

Jucha lała się.

Jedni najemnicy byli bez stroni.

 

Bełt ciął powietrze,

 

Uchyliłem się,

Doskoczył inny,

Kuł mnie piką.

 

Błędny Ery uderzył ostrzem,

Najemnik zwalił się w otchłań.

 

Runąłem na ziemie,

Krasnolud rozłupał głowę krępemu.

 

Widziałem Ją,

Złapałem rękę,

To chyba koniec,

Zamknąłem oczy.

Patryk

Napisane przez

Patryk

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.