Pustka przepełniona lękiem

Strachem przed nieznanym

Obawą przed niebezpiecznym

Namiętnością przed zakazanym

 

Największym lękiem jest nasza własna wyobraźnia

Więcej myślimy, niż się dzieje naprawdę

Szybko tracimy odwagę

Choć czasem nie trzeba wiele

By zacząć normalnie żyć

Znaleźć tą jedną drogę

I stanąć na nogi

Odzyskać równowagę

Fizycznie

Psychicznie

Normalnie

Nienormalnie

W takim życiu jest fatalnie

Tańczę z wilkami

Chwytam dzień

Jak to mówią

"Carpe diem"

Ale ciągle czegoś brak

W nieustannej pustce trwam.