Patrząc w niebo zrozumiałam.

Nie zobaczę Cię już nigdy.

Chyba,że Ty w nie spojrzysz.

Wtedy na pewno ujrzę Twą twarz.

Nasze spojrzenia spotkają się znów...

pamiętasz?Tak jak to było kiedyś.

Tylko,że wtedy to zdażało się częściej.

One nie musiały krzyczeć z tęsknoty,szukać się.

Widzisz jakie niebo jest smutne?

Zrobiło się takie po naszym osatnim spotkaniu.

Zapłakało i płacze do dziś...

czeka aż znów się spotkamy.

Nawet park już nie jest taki piękny,On tęskni...

Chce zebyśmy go odwiedzili.

Mówił mi,że brak mu naszych głosów...

Wiesz,że zawsze lubił gdy się śmialiśmy,

chciał tego,ale ja sama nie potrafiłam mu tego podarować.

Pytał o Ciebie,a ja nie miałam pojęcia co odpowiedzieć,

bałam się...

że po tym już na zawsze mnie znienawidzi...

jak Ty...