Słowa niepoznane cudzoustne nie wybrzmią gotowe

trzeba im ogłady co to ją można kupić na starganie

w bylejakości powstałe zawracają tylko sobą uwagę

i pędem wiatru wysmagane solidnie z rana samego 

*

na nic starań złudne znoje i zabiegania finezje zwinne

gdy znów od nocy stroniące jak przed bojaźnią wielką

po drodze co to ją sobie sam wyznaczył dla wygody

nie słynie z tych co to cierpliwie życia znoszą trudy

*

w lekkodusznym zamiarze czas upływa z wolna

bez zadumy nad sensem wartością i w nie wiarą

spuszczony samowolnie jak konie w pędzie rącze

bez ustanku w obłędnym ruchu po globu okręgu

*

więc czasu zatrzymania na wytchnienie już brakuje

wtedy co to go kiedyś zmyślnie okpił razu pewnego

tak ustanie w kresie serce w niewydolnej pracy

słów cudzoustnych wyczekanych nie usłyszy już jego

*

29.04.2024 r.  godz. 13:10

Elizabeth