Jeszcze jakieś drobne resztki snu na skórze

Na poduszce leży nadal zapach nocy tajemnica

Senny cień leniwie odszedł gdzieś za łóżko

Wyprostowały się już na pościeli zagniecenia

Na ścianach dzień zapowiada się znakiem zapytania

Miękkość cicho nadal wypełnia przestrzeń

Czas powitać znów dzień i w nim zamieszkać

Rozgościć się z każdym chceniem

A niechcenia poranną kawą oswoić

Zobaczyć co ciekawego w ogrodzie

Może marzenia już radośnie wzeszły

Jednak pierwszy z myśli prysznic

By zmyć znowu nocy złudzenia

I przyoblec się w promienie słońca

Jeszcze w planie płatki ciekawości owsianka

Z dodatkiem wspomnień tej nocy

Odłożone na brzeg grudki nie wydarzeń

A pod sufitem czeka pajęczyna dnia potrzeb

6-7. 07.2026 r. godz. 9:30

Elizabeth