Przyjaciółko ujęłaś mnie swoją szczerością

jak rybę z sieci podstępnie dopiero co złowioną

jeszcze w nadziei szamocze się i chce do wody

a jej los jakże zmyślnie jest już przesądzony

podałaś mi prawdę przyrządzoną słowami

jak rybę odtoczona różnymi przyprawami

nie brakuje jej soli pieprzu i rozmarynu

dzisiaj obiad jak nigdy smakowity będzie

mówisz że przyjaźń rodzi się całymi latami

mała ryba rośnie w toni morza czasu wiele

nie ma jednak świadomości po co i dlaczego

tak czy inaczej skończy jak inne na talerzu

obiecujesz i masz zamiar przyjaźni dochować

po rybie same dobre smakowe wspomnienia

wdzięczności za poświęcenie nie oczekuje

gdyby mogła pożyczyłaby zdrowia dobrego

5.09.2024 r. godz. 11:03

Elizabeth