„Repertuar”.

Trzaskają gałęzie

Echa słychać tu wszędzie

Przytupu nie będzie…

Wesela sztucznego

„Przeistoczonemu”

Tutaj Wyspiańskiemu.

Szalone nożyczki…

Minione pożyczki…

Solone papryczki…

Prawda oddalona

Od innych przeszkodą

Tylko przekreślona.

Po niej tak demony

Niczym medaliony,

Zgaszone lampiony.

Potem szare sztuki,

Ukrywane mruki

Cu- do- wa- ne kruki.

Prawda tryumfuje

„Zemsta” cicho knuje…

Bestialsko zlinczuje!

Piękność gdzieś wybiegła

Sztuki się wystrzegła,

Przegrała przebiegła…

D.S.