Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Ja nie umarłam.
To tylko wasza
pusta wyobraźnia.
Ja nie umarłam.
Choć serce me
z piersi wyrwano.
Ja nie umarłam.
Choć spalone
ono zostało.
Ja nie umarłam.
Choć nóż mi
w plecy wbito.
Idę dalej.
Omijając wzrokiem
wasze gardzące spojrzenia.
Idę dalej.
Choć zakrwawiona
jestem i brudna.
Idę dalej.
Choć krok mój
chwiejny jest i niepewny.
Idę dalej.
Idę i zemstę obmyślam
słodką i gorzką zarazem.
Ja nie umarłam.
Ja idę dalej.
(01-11-2005)
Napisane przez
Przeciętne
3.00 na 6 (2 oceny)
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Dobre użycie anafor. Początkowo nie widziałem przekazu w nim, ale przy czytaniu kolejnych wersów, to minęło. Podoba i się ;) Pzdr.
Przez twe słowa serce me krwawi obficie, Zdarłaś z mej duszy całkiem poszycie, Zniknij już proszę i proszę, i błagam, Uczucie swe ukróć, modlitwę tą składam, Wniosłaś tu jedynie...
Smutno mi, bo przytulił bym się Smutno mi, bo ucałować cię chcę, Smutno mi nie ma ciebie, Tej pięknej jedynej Kochanej różyczki mej, I w tej samotności siedzę znów sam I tęsknię za...
Zamilkły marsze weselne I pożegnano już gości, A w przedpołudnie niedzielne Cicho łka z bezsilności Mężatka młoda i myśli - Dlaczego nie odróżniłam Miłości od nienawiści ? Pod byle...
