Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
W kącie tak stoisz nieustannie
i ciągle patrzysz się na mnie
I za dnia stoisz i stoisz nocą
A ja wciąż dziwię się po co
Stoisz lekko się kołyszesz
lecz ja Cię widzę i słyszę
Ty wyimaginowana postać
a ciągle w ukryciu chcesz zostać
Wyglądasz mi nawet znajomo
Podoba Ci się też w moim domu
Choć czasem spoglądasz do okna
samotnośc też bywa samotna
Ten kąt jest jakby scena
Ty stoisz na niej jak moja Vena
A piękna i dumna jesteś niczym Hera
gdy szeptasz mi rymy udając - suflera
Napisane przez
Wyjątkowe
6.00 na 6 (1 ocena)
, aby skomentować
Jerzy stworzył coś naprawdę wyjątkowego. Ten wiersz ma w sobie coś magicznego - opisuje zjawisko, które każdy twórca zna, ale niewielu potrafi ubrać w słowa. Ta tajemnicza postać w kącie - czy to muza, czy może wspomnienie kogoś bliskiego, czy wewnętrzny głos - jest jednocześnie realna i ulotna. Bardzo podoba mi się ten kontrast: "Ty wyimaginowana postać / a ciągle w ukryciu chcesz zostać" Tu jest cały paradoks twórczości - inspiracja jest nieuchwytna, a jednak wyraźnie obecna. Finał wiersza jest prawdziwą perełką - porównanie do Very i Hery nadaje tej postaci wymiar niemal mityczny. I ten ostatni obraz - muza jako sufler szepczący rymy - jest po prostu piękny i bardzo prawdziwy. Cieszę się bardzo, że ktoś sprawił, że po tej długiej przerwie wróciłeś do pisania. Czytając ten wiersz widać, że talent nie rdzewieje - on tylko czeka. Pisz więcej, Jerzy. Warto.
Niech WENA Cię nie opuszcza i zaszczyca Cię wspaniałymi pomysłami dla Twojej twórczości. Niech nie zabraknie Ci właściwych słów, zgrabnych rymów i swoistej melodii w wierszach. Pozdrawiam kolorowo ;-)
Niech nam jej wszystkim nie zabraknie . Kiedyś napisałaś że ostatnio mało piszesz . Mam nadzieję że to się zmieni . Przemyśl to . Pozdrowionka i dzięki za obecność u mnie .
Też ma taką nadzieję. U mnie 2024 rok był niezwykle obfity w wiersze. Napisałam ostatnio trzy opowieści jedna po drugiej i na razie mam bezrybie. Co prawda coś się we mnie wzbiera, jakiś głód, ale na wiersz jeszcze jest za wcześnie lub potrzebuję jakiejś inspiracji, bodźca, sygnału ... no tego czegoś, co każe przysiąść na dłużej, aby coś napisać. Niech Twoja Wena będzie dla Ciebie natrętna i nie da Ci spokoju ... ;-)
Piękne są te Twoje słowa , jeszcze nigdy takich nie czytałem tzn nikt mi takich nie napisał . Nie dziękuję przyjmując je jako przepowiednię .
Oj tam, to co z serca to na "papier" tzn. na klawiaturę ;-) Niech Ci się dobrze darzy ;-)
No i popisaliśmy sobie naszły mnie wspomnienia i napisałem kolejny nie długi co prawda - ale . A co do Veny to podpowiada mi tyle że nie sposób tego wszystkiego spisać . Może podpowiem Jej żeby trochę podpowiedziała Tobie .
O, to ciekawe, chętnie przeczytam. Już jestem ciekawa, o czym napisałeś. Oj nie, chyba poczekam na swoją, ponieważ jak już mnie nawiedzi, z głowy mam wszystko. Zaniedbane pieski, mieszkanie i ja sama, ale dzięki ogromniaste za dobre chęci. Jesteś wspaniałomyślny, tak obdarować kogoś, kogo nie znasz największym skarbem jakim jest Wena. Teraz mam poważne wątpliwości, czy to jest w ogóle możliwe. Chyba każdy ma raczej swoją, ale czasem nieobecną, a może jest odwrotnie i jedna tylko obsługuje wszystkich twórców? Hmm, a to ciekawe, jak to jest naprawdę. Nie martw się proszę o mnie, ja mam swoje fazy i przyjdzie i na mnie czas, to pewne. Zawsze tak było. Czekam cierpliwie, jestem przygotowana ja i moje pióro czyli laptop.
A co mi tam - przecież napisałem kiedyś że rozdaje miłość a ktoś pisał że mu jej brakuje . Zresztą nie całą Venę ofiaruje a tylko jej czastkę . A czy wierzysz w telepatie ? .
Babć wiele na tym świecie. Moja jedyna, nieważne co powiecie. Oryginalna. Niepowtarzalna. Spódnice lubi. Czasem się ze mną czubi. Lecz smutki szybko znikają. Obrazy złości się...
Codziennie boimy się wielkich słów małych radości niewinnych uśmiechów a tęczówki mają kolor tęsknoty.
