Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
zapłonęła już na niebie
wigilijna gwiazda
czas by zbliżyć się do siebie
w naszych ludzkich gniazdach
mówmy sobie miłe słowa
(tak ich brak na co dzień)
i spróbujmy żyć od nowa
w miłości i w zgodzie
ciepłym blaskiem na jodełce
światło świec już płonie
więc opłatek weźmy w ręce
splećmy nasze dłonie...
i niech dobrze nam się wiedzie
w naszych ludzkich gniazdach
a ku szczęściu niech nas wiedzie
wigilijna gwiazda
Gliwice 08.12.2008 r.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Gdy pierwsza skrząca gwiazda, Jakby zagubiona, maleńka, samotna, Zamigoce na tle wieczornego nieba, Oznajmiając wigilijnej wieczerzy czas… A we wszystkich Polski zakątkach, W...
Leze w patrzony w bialy sufit, biala sciane zamykajac oczy widze wszystko lezac na tapczanie w tym wszystkim widze gwiazdy jedna napewno to ty daje mi znac rzuca blask, sprawia ze...
Spójrz w świetliste niebo Widzisz? Gwiazdy wyraźnie się przemieszczają Miło tutaj Leżymy na łące po zmroku Jest chłodno Przytul się będzie Ci cieplej Nie chcę byś się przeziembiła...
