żyję prostymi złudzeniami
nie do pary
pisanymi małą literą
otoczona przez Nich
ja gdzieś tam
w środku
z papierem w ręku
wytykają mnie palcami
za szklaną szybą
proszę odejdź na chwilę na moment sekundę
nie chcę Cię zranić
moimi błędami
piękne kłamstwa
z moich poranionych warg
zbyt piękne
by uwierzyć
zbyt
żeby jeszcze chciały być prawdziwe

nie umiem pisać
nie umiem być sobą
nie umiem być jak oni
nic nie umiem

a Ty jeszcze chcesz być ze mną