Chwała Wam oryginalni! Niepowtarzalni i niebanalni... Nie pasujący do schematów. Godni jesteście pereł i najpiękniejszych kwiatów! Jesteś skarbem wśród ludzi zwyczajnych. Dlatego...

Oskar Wizard·10 sty 2017

Króluje bez kwiatów, liści, zieleni... Maluje lodowy obraz na naszych oknach. Krajobraz w śnieżny chętnie zmieni... Surowa, zimna, a jednak cudowna. Jest końcem cyklu i nowym...

Oskar Wizard·10 sty 2017

Zatracić w tańcu pragnę się... O całym świecie chciałbym zapomnieć. Przetańczyć noce i całe dnie. Przytulać się nieprzytomnie. Niech zawirują gwiazdy i śnieżne płatki. Należy nam...

Oskar Wizard·10 sty 2017

Chciałbym namalować obraz Kolorem miłości Tętniącej odgłosem końskich kopyt W przestrzeni bezkresnej. Kolorem, który w końskich grzywach Niesie wzburzone morskie fale Na których...

Sancho·9 sty 2017

Wszyscy mają całkowitą rację. Nikt swojej innemu nie odda. Życie zamknięte definicją i dogmatem. Skąd więc tyle życiowych porażek? Bieleją kości mądrych i głupich. Groby zatęchły...

Loki Nordik·9 sty 2017

Ta głośność niech będzie nam obca. Szeptem zmysły zwiążemy. Delikatność jest przecież tak cudowna... Tylko takich doznań chcemy. Wzruszenie przytulimy niedopowiedzeniem. Niech...

Oskar Wizard·9 sty 2017

Miłość uczuciem pięknym, niezwykłym, Zakończyć się może również i zawodem przykrym, Dwa serca bijące rytmem jednym, By nazywać się potem zdradzieckim i wrednym, Więc miłośc jest...

Anonimowy_Poeta·8 sty 2017

Pocztówka ze słonecznych wczasów, a na niej twoja twarz, połyskująca blaskiem, jak słońce odbite w tafli wody, delikatnie poruszanej westchnieniem wspomnień. Wody, która nabierana...

Sancho·8 sty 2017

Potrzebujemy bezpiecznej przystani. Spokojnej oazy wśród dżungli miejskiej. Poczucia, że jesteśmy ważni i kochani... Wyspy szczęśliwej, miłej, słonecznej. Bywa nią dom, pokój,...

Oskar Wizard·8 sty 2017

Znów śniłaś mi się Ameryko. Odległa byłaś jak gwiazdy na fladze. Byłaś w tym śnie tylko chwilką. Na dalekiej orbicie moich marzeń. Pewnie myślisz, że wszystko się wokoło ciebie...

Oskar Wizard·8 sty 2017

przestrzen spokojem otulona w zawieje sie przeinacza myśl moja biegnie zdradzona w otchłań goryczy sie stacza każdy łyk błogostanu rozpamietuje na wieki na dnie oceanu spiętrzyły...

sara·8 sty 2017

Przez twe słowa serce me krwawi obficie, Zdarłaś z mej duszy całkiem poszycie, Zniknij już proszę i proszę, i błagam, Uczucie swe ukróć, modlitwę tą składam, Wniosłaś tu jedynie...

Anonimowy_Poeta·7 sty 2017