Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

#6 (Modlitwa jesienna)

spenser1988

Pan X
Pan X
10 października 2013·1 min czytania

Znów przyszła jesień szara i blada
Zmoknięta deszczemi i łzami
Długo się smutna w ogrodzie błąkała
Nim przyszło zapłakać jej z nami

Nie płacz Jesieni, damo bezbarwna
Połóż się w liściach opadłych
Usłysz z gałęzi drzew to hosanna
Skowronków co na nich przysiadły

Śpiewaj więc z nimi! Śpiewaj Jesieni!
Niech głos wasz łąki okryje
Pofrunie do nieba prosto z tej Ziemi
Jak Ty bezbarwny motylek

W modlitwie niech lasy szumią i pola
Jeziora, góry, doliny
Usłysz mnie Panie mój! Usłysz już pora!
Bo boję się samotnej zimy

Pan X

Napisane przez

Pan X

...jak o nikim.

Oceń utwór

Wyjątkowe

5.50 na 6 (2 oceny)

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.