Piramida zdarzeń manifestuje

ból istnienia na scenie strachu

niestety bez wyjścia awaryjnego 

do dobrych w sercach wspomnień 

gdy schodzą i wchodzą codziennie

po schodach życia wielu trudności

przez okno na skróty się nie da

spadają w przepaść z lekkością

gdyby choć kruche fundamenty

które by wesprzeć było można

jakiś gest byłby ku wzajemności

i powstałoby pojednania miejsce

jak opisać by najlepiej ludzi

błądzących we wzajemności

gdy czas już jest tu najwyższy

w południe na wieży prywatności

fontanna łez wciąż pluska

w niej kąpią się domysły

zdradza to nieznajomość

mapy obojga uczuć i emocji

gruboskórne efektowne fasady

by móc ujrzeć te rzeczywiste

zamiary na wyższym poziomie

zacnej budowli świadomości

wojownik nie ma dobrej relacji

niestety nie jest skory do otwarcia

bram których usilnie strzeże

uległy zaś jest bezbronny

20.09.2026 r. godz. 16:10

Elizabeth