Milczą oswojone miejsca

pieszczota miękkich listów

zasuszone wspomnienie

wzruszonego klonu

milczą głuche okna

trafione strumykiem oddechów

nagie parapety

przytułek opuszczonych dłoni

milczą bezwstydne ściany

w dywanach zarumienione słowo

drżą napięte gesty

w hałasie poszarpanych pragnień

i tylko

wplatam opuszki palców

w czarno-białe myśli

ciepłej fotografii

pod smutną powieką

łza udaje uśmiech