Promienie słońca przeszywają bólem.

Cierpienie staje się umysłu królem.

Świt oczy mgłą wypełnia

Martwe serce zbrodnię popełnia.

Poddaje walkę..

 

Kolejne starcie z rzeczywistością.

Miłość walczy z samotnością.

Życie nie jest karą dla ludzkości

Ucieleśnieniem niedoskonałości.

Nierówne siły..

 

Niedoskonałość na klęskę skazana

Pęknięta dusza pada na kolana

Pośród tłumu spieszących się ludzi.

I już wie, że nikt się nie odwróci.

Obojętność świata..

 

Przyziemność zawęża świadomość czucia

Więc bólem przesączone uczucia

Obwieszczają..

 

Brak nadziei na lepsze jutro.

Bo gdy świat założy ciemności futro

I na powrót noc zapanuje na ziemi

Po czym słońce użyje mocy promieni

Znów jest dzisiaj..