Falą morską płynie tu czas

uderza o niejeden już brzeg

topi się wciąż na życzenie

w iluzji swoich przekonań

piasek niesie wiar po plaży

jak poglądy niczym niepoparte

argumentów brak jak pogody

więc deszcz ich resztki zmyje 

po wydmach niewiedzy

myśl próbuje wtargnąć

wysiłki na nic tam przeszkoda

a iść na około czasu nie ma

na horyzoncie wielu zdarzeń

niczego więcej raczej już nie ma

tylko w fantazji widać nadziei statki

ale i te odpłyną w górę do nieba

czas nieśpieszny zapomina

gdzie są prawdy pogrzebane

nikt o nie już od dawna nie pyta 

więc sensu większego nie mają

w ciemnościach tęsknoty

po niebie świecą jak gwiazdy

inne fałszywe spadają wolno

by spalić się cicho w bezwstydzie

w powietrzu unosi się zapach

nadziei co dopiero się wyzwoliła

dryfuje jak łódka po bezdrożach

skłonna do pokory w marzeniach

życie więc płynie niezmiennie

zmieniają się tylko pory roku

temperatura emocji i uczuć

ale idą tradycyjnie w przepaść

bez związków i niemego znaczenia

co chwilę przecina na dwoje

pogoda dzisiaj jak nic sprzyja

na być tu i teraz korzystnie wpływa

21.09.2026 r. godz. 9:04

Elizabeth