Życie bywa straszne jak czarnej rózy kwiat,bolesne jak jej kolce,oraz długie jaj łodyga,ale i piękna jak jej liście zielone zanurzone w kroplach deszczowego dnia.

lecz gdy po deszczu przejaśni się znów,ona jak zwykle w swym czarnym majestacie w śłońcu lśni jak nimfa w wodym jeziorku,taka mroczna, nieznana ale taka cudna i szczęśliwa jak dziecko wracające do domu.