Stoimy tak wpatrzeni w siebie
w półmroku
nad płynącej rzeki brzegiem.
Tak blisko siebie, a tak daleko.
Stoimy,
a bliskość płynie gdzieś wraz z rzeką. 
Przytulasz mnie i swoim ciepłem
koisz chłód.
a ja ciągle mam dreszcze.
Gdybym mogła, to wraz z rzeką
odpłynęłabym.
Byś był dalej niż daleko.
Ale serce płynąć nie chce,
cicho szepcze,
bym została i w objęciach twych
ociekała łez moich deszczem.