Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Słowa wypadły mi z rąk, potoczyły się w mrok jak rozsypane paciorki.
Myśli to tylko splątane nitki, bez początku i końca.
Ból siedzi na brzegu łóżka,
pilnuje bym nie zamknęła oczu.
Ma ostrość szkła które wbija się pod powiekę.
Jestem tylko echem własnego krzyku, uwięzionego w bezruchu nocy i w mocy bólu.
E Lena
Napisane przez
Zaczęłam pisać po wylewie, bo to pozwala mi uporządkować myśli, pozbierać słowa i ułożyć je w zdania. Piszę to co w sercu mi gra i kołacze się po głowie.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
W ciemnymi pokoju powoli tracę ostrość, gdy ból i lęk zamykają mnie w klatce nocy. Serce tłucze się w piersi jak ptak, szukając drogi ucieczki. Wtedy sięgam po długopis. Pierwsza...
