Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Co się ze mną dzieje? Nie wiem.
Czy to już koniec, czy coś początek ma?
Nie poznaję siebie. W lustrze to nie ja.
Uśmiechnięty jakiś, ręce mi przestały drżeć.
Nieprzyzwyczajony wcale.. Lecz nie mówię, że to źle.
W sercu żadnych brudów, z oczu już nie płyną łzy.
Czy to Bóg mi zesłał łaskę?
Nie, to Ty.
Napisane przez
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Jak płonący feniks,zamienia sie w żar i z niego powstaje. Jak rozchodzący się płomień po Jego ciele, którego potok wody nie uspokoi. Niczym każde z osobna Jego pióro zarzące się i...
