Gdyby tak spędzić raz dzień bez dotyku,
jedynie w myślach głaskać się po twarzach,
wzrokiem pochłonąć promienie zachwytu,
magnesem spojrzeń energię wytwarzać.
Gdyby tak można muskać się oddechem,
rzęsami wzbudzać wiatry zapomnienia,
ciepło przekazać jedynie uśmiechem
i myśli złote szumnie powymieniać.
Gdyby tak można raz wyłączyć żądze,
cieszyć się tylko swoją obecnością,
rozpuścić w duszy twojej moją cząstkę,
i wciąż mieć pewność, że tańczysz z miłością.

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Agata Stanecka
nie wiem czego chcę, nie wiem dokąd zmierzam, wyłapuję sens z mej głowy na papier przelewam... studentka wielowymiarowa, zagubiona w rzeczywistości..
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.