Gdzie jest klucz do serca Twego...

Wpatruję się w Twoje zdjęcie -
Tylko na tyle mogę sobie pozwolić,
Nie wspominając już o pocałunku...
Wpatruję się w Twoje oczy -
Błękitne jak dwa księżyce,
Które są przepełnione blaskiem
Wschodu i zachodu słońca...

Wokół mnie ludzie spieszą się,
Jak przemijanie,
A ja myślę...
Wpatrując się w filiżankę kawy,
Która jest czarna jak skrzydła kruka,
A jej dno prowadzi do nieskończoności...

Przeglądawszy się w kruczastej kawie,
Myślę czego mi brak,
Że tylko Twych myśli
Pojąć nie potrafię...
Czegoż mi brakuje?
Przecież jestem tak nadzwyczajny...
Choć nie...
Nie.
Wszak nie odszyfrowałem Twego serca
Nie jesteś łatwa

Spoglądam raz jeszcze na kawę,
Z myślą, dlaczego smakuje mi bardziej
Bez cukru, niż z cukrem?

Oczu oderwać nie mogę,
Od Twego uśmiechu,
Twoje czarne jak noc włosy...
Dlaczego jesteś tak trudną zagadką?!

Spoglądam na kawę i fotografię obok,
Porównuję...
Posmakowałem kawy,
Zaś jaki smak ma postać na zdjęciu?

Poczekam...
Może wiatr mi podpowie...