Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Ławka

zakochana22

karolina
karolina
6 października 2009·1 min czytania

Widziałam Cię wczoraj,

siedziałeś w parku na ławce.

Wiem na pewno,że to Ty,

poznałam,bo to była nasza ławka.

Nie uśmiechała się już tak promiennie...

była smutna.

Widziałam Cię wczoraj

z inną dziewczyną na tej samej ławce.

Patrzyłeś na nią zupełnie tak jak na mnie,

poznałam,bo tego wzroku nie zapomnę nigdy.

Twoje oczy zawsze były takie tajemnicze,

rzadko się odzywały.

Kochasz ją...powiedziało mi to moje serce,

bo rozmawiało z Twoim sercem.

Krzyczało,że nie chce go już gościć.

Zrozumiałam...w końcu trzeba się obudzić.

Przecież sen nie może trwać wiecznie,

bo miłość kiedyś się kończy.

Tak bywa...

karolina

Napisane przez

karolina

Lubię pisać wiersze choć nie zawsze mi to wychodzi tak jak bym chciała,ale wynika to z tego,że mam zbyt mało czasu.Lubię wiosnę,zachody słońca i morze,a kocham...najwspanialszego mężczyznę na świecie.

Oceń utwór

Przeciętne

3.00 na 6 (2 oceny)

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.