W rozgrzanych słońcem ulicach

w cenie jest cień drzew i budynków

męczący dzień wolno upływa

a miasto spowalnia swe tempo

ucichły w południe nawet ptaki

tylko sygnał karetek pogotowia

słychać co chwilę gdzieś z daleka

a żar wciąż przelewa się z nieba

na skwerach stoją kurtyny wodne

i fontanny tryskają wokoło aerozol

tylko dzieci wakacjami się cieszą

już z atrakcji korzystają gwarnie

marnieje w oczach roślinność

skwar nie ma i dla nich litości

wszyscy spoglądają w niebo

i proszą o wody troszeczkę

gdy przyjdą już burze i deszcze

kolejna trwoga o bezpieczeństwo

powodzie podtopienia zniszczenia

i działania okrutne trąby powietrznej

gdzieś za oceanem po drugiej stronie

trzęsienia ziemi i wiele ofiar z ludzi

zburzone domy zniszczone ulice

tam straty niesamowite i łzy i rozpacz 

gdzie indziej znowu erupcja wulkanów

rozżarzone kule ognia lecą wokoło

nigdzie skryć się przed nimi nie można

lęk, strach i nieustanne obawy istnieją 

ziemia jakby niebezpieczna się wydaje

trudne życie wypada ludziom wieść

pytanie powstaje o sens tu pobytu

czy gdzieś indziej bezpieczne jest?

26.06.2026 r. godz. 19:53

Elizabeth