Przecież my są zwykli ludzie

Panie Boże

i nie chcemy w naszych sercach

jak najgorzej

Ale gdzie tam Panie nam do

Twej mądrości

W nas jest ciągle wiele zła

i pazerności

Wiele w nas jest pragnień

tych nieoczywistych

Grzesznych myśli i zachcianek

też nieczystych

Pęd do władzy i wielkości

głupie żądze

Nasze ego zamieniamy

na pieniądze

Wciąż dzielimy kto jest bliskim

kto dalekim

A nie myśląc że każdy z nas

jest człowiekiem

Twoje dzieło wciąż niszczymy

niestrudzenie

Najpiękniejsze co nam dałeś

czyli ziemię

Jeśli nasze waśnie - wojny

nie ustaną

Nawet groby się tu nasze

nie ostaną

Daj nam więcej siły Twej

by się zjednoczyć

Dojrzeć wreszcie całe zło

na własne oczy

Daj naprawić nam co jest

do naprawienia

Zanim przeklną nas następne

pokolenia