Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

mysli

misza118
misza118
11 sierpnia 2010·1 min czytania

to co bylo nigdy juz nie wróci...

 

spadła moneta... cisza wkolo... ide przed siebie nieznaną drogą....a życiejest dalej  jak żaluzja -.zawsze sprawna a jednak nie taka prosta...

 

gorączka nocy znów musze sie z nia zmagac... ech.... zycia kres na koncu  ktoś może czekać..

i wygrałam w totolotka....

 dostalam na to co zasługuje....

i teraz on wtulony odkrywa codziennie swoje serce....

i juz wiem ze zycie bez ciebie to byla fikcja i sila ciążenie która przeszła w wiwlka miłośc...

i tak juz niech bedzie na zawsze ...niech to trwa po kres nas...

 

 

misza118

Napisane przez

misza118

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.