Wzruszenie i zachwyt

w jednym miejscu spięte.

Tęsknota i miłość

tylko słowami ubrana.

Nadzieje gorące

i prośby daremne.

Słoneczny promyk

mroźnego poranka.

Umysł zamglony,

co krzyczeć musi...

Lub wypieszczona

treść dla poklasku...

I to co cieszy,

i to co serce dusi...

Nieśmiertelna ławka

na skraju lasku...

Poeta

jest tylko

zdarzeń i uczuć

kronikarzem.

A mistrzem?

Ten, kto czyta

ze zrozumieniem.

Czasami gdy piszę,

tak sobie marzę...

Że od wersów

słodsze jest

twoje przytulenie.

Oskar Wizard