Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Nie bój się...

Rachela
Rachela
12 lutego 2023·1 min czytania

Nie wiem kiedy było TO.

Nie wiem gdzie było TO.

Nie wiem nawet już…

Czy wydarzyło się w ogóle TO.

 

Ujrzałam go.

 

Oczy skrzące się jak miliony gwiazd.

Ciemne, ale przy tym jasne,

niczym czerń pustki 

wiecznego firmamentu.

Które patrzyły na mnie ze spokojem.

 

— Nie bój się… jestem z tobą…

 

Głos miękki jak aksamit.

Uspokajający ja melodia pozytywki.

Jak muzyka uspokajająca bestię,

którą jest człowiek.

 

— Kim jesteś?

 

Mój ideał. Muza, którą posiadały

te całe hordy 

głupich,

poetów.

Gdy o tym słyszałam nie rozumiałam.

Teraz…

…rozumiem.

 

Chcę dotknąć.

Zakazany owoc

Chcę poznać.

Frustracja

Chcę zaznać.

Chcę…

 

Dech w piersi mi zapiera.

Serce mi z piersi zabiera.

Oddycham ciężko.

Wyciągam rękę w błaganiu

 

— Proszę…

 

Nagle gwieździstych oczu nie ma.

Nie ma…

Nie ma kojącego głosu.

Tylko ciemność, zgryzota i szczękanie ostrych zębów…

Rachela

Napisane przez

Rachela

"Dażę za dużą miłością przesłodzoną herbatę i różne śmiecie (lepiej nie wiedzieć jakie)..." ~totalnie nikt, rok 2023 Jestem Rachela lub, jak kto woli, samozwańczy, nawiedzony i niespełniony artysta bez życia. Miło mi cię poznać.

Oceń utwór

Wyjątkowe

6.00 na 6 (1 ocena)

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.