Niech gra muzyka

Czyjaś myśl przyłożona do ściany z betonu

tak przypadkiem gdy noc skrywa tajemnicę

umyślnie bez uprzedzenia i bez pardonu

tak między oczy umysłu otchłani ciemnicy

ta złość co zawieszona jak czarna chmura

świdrem przewierca ziemię na trzy wyloty

daremna by zatrzymać w czasie brawura

świat posyła tam bez świadomości femaboty

zbytnia gwałtowność i agresja uderza w cel

topnieją uczucia a emocje wulkanem się stają

w kamieniu ostateczną swą pieczęć zła wyrył

nikogo i niczego tymczasem już się nie boją

pod kapelusza czapą na zawsze zachodzi słońce

nie widać już dawno cieni wysokiego ryzyka

nadzieję ostatnią ranią myśli jak szpady tnące

nagle cisza łzą spływa i na nowo gra muzyka

18.09.2023 r godz. 13:12

Elizabeth