Od wieków ten sam refren utworu

ta sama pieśń niesie nutami w eter

niczego nienauczeni, żadnych wniosków

wykute na skałach i posiane w polu

zdeptane wartości wieloma butami

ale oczekujmy jako naród zysków

Budować od podstaw, siłą fundament

przywarą narodu weto, to moje

dla mnie, o mnie, nic mnie nie obchodzi

skąd zatem ten globalny lament?

kto ponosi trudy życia i znosi znoje,

a kto mówi- nic się nie stało, nie szkodzi

Kiedy modlitwa, wybaczenie i pokuta

a Miłość w sercach znajdzie ostoję

by bezpiecznie przejść przez ulicę

i nikt w niczym już nikogo nie oszuka

staniemy pogodzeni odwagi rojem

by uchronić nas przed zła gniciem,

a które już do każdych drzwi puka

Miasta, wsie, bez wartości ugoru

i nie być jak ten Polak po szkodzie

naprawić co zepsute, złe wyrzucić

poczuć smak właściwego honoru

iść zwycięsko w ramie, w pochodzie

pokój życia rodzinom przywrócić.

9.09.2023 r.

Elizabeth