Rozganiam dłonią wszystkie słowa
które jak robak drążą serce
Jak wielka bomba zegarowa
złość i nienawiść w prawej ręce

Czas nie w czas uciekł i zostawił
rozkołysaną w każdą stronę
w ręku lśniące ostrze ze stali
serce jak piekło rozognione

Zamknięta w wieży niedowierzania
W szaleńczym gniewie znowu tonę
Dusza ze skazą, odium pełna
ostrzem namierza winną głowę