Wspomnienia obrazem jej twarzy wracają

Niewoląc Twą duszę zapomnieć nie dają.

Pytanie wciąż pali i myśli Twe drąży.

Jak wrócić zostając, nie uciec i zdążyć?

Wtulona w samotność, tęsknotą głaskana

Pragnieniem miłości na szkle zapisana

Rozpalić iskierki, bliskości prawdziwej

Miłości oddanej, nadziei wciąż żywej

Zapomnieć zdradę, kosztować spełnienie

Bogactwem jedności, czułości strumieniem

Odnaleźć się w sobie, w nim się zagubić

Nie upaść czekaniem, kochając polubić