Witaj Jerzy Mało kto z nas piszących wiersze i prozę ma wykształcenie filologii polskiej. Większość z nas to totalni amatorzy. Część osób pobierało nauki na różnych warsztatach literackich i co nieco obeznani są z zasadami tworzenia poezji. Jednak jak się obserwuje dowolność form i treści zmienia zasadniczo postać istoty poezji. To przypomina wolną amerykankę, gdzie wszystko jest dozwolone. Z tej wolności i ja korzystam bawiąc się, eksperymentuję i nie dbam za bardzo o to, czy coś jest poprawne. To coś, a tworzę w wielu technikach ma mi się podobać i sprawiać satysfakcję. Oczywiście miło jest, gdy ktoś doceni moje starania i wysiłki, przecież zawsze to jakaś praca. W moim środowisku nie znajduję zainteresowania moją twórczością. W ciągu ponad 15 lat byłam na wielu portalach, które zniknęły, a z innych się wypisałam na własne życzenie. Moim osiągnięciem jest zdobycie 27 miejsca w konkursie w Polsce w 2008/9 w Warsztaty Literackie, gdy zaledwie opublikowałam jedno opowiadanie i kilka wierszy. Za opowiadanie pt. "Szafa" dostałam wyróżnienie Portalu Onet i polecenie mojego bloga w sieci. To były jedyne momenty, gdy wzięłam udział w konkursach. Czułam się doceniona i usatysfakcjonowana. Po latach tworzenia doskonaliłam mój warsztat i z pewnością piszę lepiej. Czasem, gdy powracam do moich wcześniejszych prac, poprawiam coś, ponieważ widzę teraz błędy, których się niechybnie dopuściłam. Dotyczą one w szczególności szyku w wersach, ale i same rymy mogłyby być lepsze. Niestety bliska mi sąsiadka, która jest tłumaczem przysięgłym języka angielskiego i wielu książek. Oświadczyła, że jestem beznadziejnym beztalenciem i szkoda mojego czasu na to pisanie, którym miałam odwagę się zająć. Podcięte skrzydła na długo pozostały nieruchomo, skazując mnie na bezrybie twórcze. Z czasem skrzydła odrosły, a ja dowiedziałam się, z kim mam do czynienia. Czasem piszę, chociaż ostatnio rzadziej i nie biorę już do siebie tego, co w sposób mało taktowny ktoś wyraża. Inną sprawą jest, gdy są to tzw. dobre konstruktywne rady. Oczywiście warto się uczyć i korzystać z doświadczenia innych. Miałam to szczęście, że znalazło się kilka takich osób i to jest piękne i czuję wdzięczność dla nich. Muszę tutaj dodać, że nie twierdzę, że moje pisanie jest już idealne i nie potrzebuje szlifu. Wciąż mam świadomość procesu rozwoju i to uważam, że jest w porządku. Życzę sobie i każdemu aby inni twórcy mieli zrozumienie dla poziomu typowego dla danej osoby. Nie każdy bowiem mamy taki sam poziom, możliwości i ambicje czy potrzebę itd. W poezji lubię klimat, w którym czuję ciekawość. Opublikuj proszę Jerzy więcej wierszy Twojego autorstwa. Chętnie przeczytam i myślę, że nie tylko ja. Niech nie opuszcza Cię Wena i pozwala na lawinę zacnych poematów. Dzięki wielgaśne i wzajemnie ;-)