Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Puchacz proroczy

D_d Ovo
D_d Ovo
12 września 2017·1 min czytania

Słowa pną się po językach 
Sącząc jady kolorem wiśni 
Każde gardło aż wysycha
Pod naporem grzesznych myśli 

Nie powstrzymasz już tej fali
Fali odnowy chwil zapomnianych
One otoczą twój umysł zmęczony 
Ogarniesz ten stan gdy dostąpisz przemiany 

Przybrany wieszcz, przelotnie słowik 
Puchacz wysoko, dźwięk sowi
Czy jest to wybraniec święty
Rozpoznać jest ciężko gdy wokoło sępy


Kochany, umiłowany, zapomniany, odrzucony
Okiełznany do bólu, do łez 
Okłamany, spisany na straty
Lecz 


Oddany w niepamięci czeluść 
By głucho wieść nieść 
Po życia kres

D_d Ovo

Napisane przez

D_d Ovo

Ścierają się we mnie dwie skrajne potrzeby. logicznego układania klocków...i nieustannego zrywania się ze smyczy logiki. Porządku i szaleństwa.

Oceń utwór

Bardzo dobre

5.00 na 6 (1 ocena)

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.