Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Pusty.
Nijaki.
Odcinek drogi mojego życia.
Namacalny
i szorstki
jak poszczępiona klepsydra,
z czasem na opak
i fundamentem,
gdzie leży mroku dolina.
Opleciona cieniem,
wiję się za sznurem,
który ciągnie mnie do życia.
Hacząc tym samym
o kolce cierniste,
które zostają,
tworząc powłokę.
Opatulona,
jakby z mrokiem.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Mijając puste głuche uliczki miasta w czarna lecz wietrzną noc . W blasku świateł bez żadnej żywej duszy wokół . Czułam się osamotniona jeszcze bardziej niż kiedykolwiek zmierzając...
