Przyszłość odmalować
grubą kreską
oddzielić te czasy od siebie
prawie jak malarz
od słoneczników i kartofli
jest marzeniem największym
człowieka zgubionego
labiryncie luster
co ciągle ma nadzieję
że znów w jego życiu
zakwitną
Vanghogowskie słoneczniki
Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Napisane przez
ImpossiblePrince
Tęsknię, śnię, myślę, marzę, istnieję. Widzę, co myślą inni. Z oczu czytam historię. Tęsknię za utraconym przed laty.
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Wspieraj Poetica.pl
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
Komentarze
, aby skomentować
