Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
smutek i zmeczenie
doradzaja mi co rano
bym w kerunku slonca szla
zycie okresla pokora
milosc przeplata sie z nieswoim dniem
zachacza o korony drzew
co smierdza i wloka sie
nimi kolysze
za jeden lyk nadziei
co kochal mnie latem oddalabym wszystko
przepyszna tragikomedie
Napisane przez
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
TWÓJ ŚMIECH RADOSNY, OCZU TWYCH BŁYSK SĄ JESZCZE W MEJ PAMIĘCI. ZGUBIŁEŚ SNY, STRACIŁEŚ NAS CO JESZCZE CHCESZ POŚWIĘCIĆ? KOMINKA ŻAR, KIELISZKA BLASK TAK ŻYWE SĄ WSPOMNIENIA......
